stokbrood

Persoonlijk vinden we stokbrood een van de meer aangename producten van Frankrijk. We vragen ons af waarom Nederlandse bakkers er maar niet in slagen het net zo lekker te maken. Hoe dan ook, in Frankrijk kennen ze er twee maten van: hele dunne en dubbel zo dikke broden. Vaak heten de dunne baguettes en de hele dikke flutes. Maar pas op: om duistere redenen is het soms precies andersom. Dat verschil lijkt regionaal gebonden te zijn, maar soms wisselt het zelfs binnen een stad. Mocht de bakker geven wat je niet wilt, zucht dan le gros, s’il vous plait als je een dikke wilt, of le mince, s’il vous plait als je een dunne wilt. De broden worden gebakken naar oude traditie en bevatten geen conserveermiddelen. Ze zijn bedoeld om direct gegeten te worden; al na een halve dag worden de krokante korsten helemaal slap. Je koopt ze dan ook het beste vlak voor de maaltijd. Vandaar dat de meeste bakkers hun winkel ‘s ochtends al voor en dag en dauw openen. Tip van een lezer: gewikkeld in een theedoek blijven de broden langer vers. Toch liever tarwebrood? Kies dan voor het pain complet of de pain de campagne. Erg lekker is ook de pain cereale, een licht meergranenbrood. Zo zijn er nog een paar varianten. De Franse bakker kent dus wel degelijk bruin brood. Het is alleen meestal net op, net als bij zijn Hollandse collega… Toegegeven, de complet lijkt qua vorm nog altijd min of meer op een stokbrood. Moet het nog Hollandser, dan verkoopt de grotere supermarkt droog, bruin fabrieksbrood onder de naam complet of toastbrood. De witte variant er van draagt de naam pain de mie.